Nowy rok, nowe plany, nowe oczekiwania… Podsumowania roku 2017 mamy już za sobą. W styczniu w książkowym internecie królują czytelnicze postanowienia, wyzwania, zapowiedzi oraz listy tytułów do przeczytania w 2018. Nie czynię dalekosiężnych planów – jak zwykle zamierzam w swoich książkowych wyborach iść na żywioł i podążać za tym, co mi w duszy gra. W kalendarzu na 2018 znalazło się jednak kilka wydarzeń czytelniczych, na które czekam. Może Wy też?
Tag - literatura czeska
Ota Pavel – Bajka o Rašce i inne reportaże sportowe. Niewielka objętościowo książeczka, raptem sto pięćdziesiąt-kilka stron i tylko dziewięć, w większości krótkich, opowieści. Ale ile w nich emocji i jaka wirtuozeria autora! Ota Pavel tworzy precyzyjne miniatury – proste w formie, ale chwytające za serce. I utrzymuje uwagę czytelnika od pierwszego do ostatniego zdania.
Podróżowanie z Beniaminem to jedyna wydana u nas książka Martina Vopěnki. Mariusz Szczygieł pisze o niej na okładce, że to jedna z najpiękniejszych czeskich powieści. Niestety, po przeczytaniu jej nie mogę się z nim zgodzić. Z tego co wiem, Czechów stać na więcej.
Ota Pavel, Śmierć pięknych saren. Jak spotkałem się z rybami – to książka, a w zasadzie dwie książki w jednym wydaniu, o których chcę Wam dziś opowiedzieć. O tym, co w nich znalazłam dla siebie i w jaki sposób odebrałam opowiadania Pavla, przefiltrowawszy je przez własną wrażliwość.
Jeśli czytaliście Śmierć pięknych saren i Jak spotkałem się z rybami, podzielcie się swoimi przemyśleniami. Chętnie je przeczytam. Może są podobne do moich? Jeśli nie znacie tych rodzinnych opowieści Oty Pavla, może zechcecie po nie sięgnąć i sprawdzić, co Wy w nich dostrzeżecie.
W latach 20. i 30. XX wieku Karel Čapek zjeździł Europę. Przemierzył Włochy, Hiszpanię, Szwecję, Norwegię. Był w Anglii, Szkocji, Irlandii i Holandii. Ze swoich podróży posyłał do kraju, do Czech, listy – felietony, „dla większej poglądowości uzupełnione obrazkami autora”, które publikowały „Lidové noviny”.
Listy z Anglii, ukazujące się również w Wielkiej Brytanii – we fragmentach w prasie, a następnie wydane w formie książkowej – przyniosły Čapkowi na Wyspach pewną popularność. Anglików bawiła perspektywa obcokrajowca, z humorem, ale ciepło komentującego różne aspekty „angielskości”. Čapek przygotował nawet wystąpienie dla brytyjskiego radia, w którym odmalował Anglię, tak jak widzi ją cudzoziemiec.